Vast

Goed vast, op verschillende manieren vandaag. Het begon gister al, om half 1 ‘s middags word ik gebeld door de opvang, Adriana heeft koorts, ze moet opgehaald worden… Ik naar de opvang, niets aan de hand. Adriana heeft wat last van tandjes, daar komt soms even koorts bij kijken. De “koorts” was overigens 38.0 graden… Ondanks dat ‘t ‘n halve vrije dag heeft gekost wel lekker wat openstaande klusjes kunnen doen en wat tijd met de meiden kunnen doorbrengen.

Vandaag eerst de accu’s terug in de brandweerauto gezet, die stonden nog in de garage aan de lader. Vervolgens even gekeken of die wilde starten en rijdbaar was. Ik heb de hele opbouw, incl bediening en aansturing, leeggehaald dus kan het dat er ergens luchtlekkage is bijvoorbeeld. Het starten ging prima, wel wat rook:

Alles werkt zoals normaal, top! Meteen maar ‘n rondje rijden, is niet verkeerd na 3 weken stilstand. Jasper was erbij dus mocht ook meerijden. Daardoor even ‘n rondje in de polder en niet te ver weg. Door de grote hoeveelheden regen zijn alle bermen erg nat. Daarom met de linkerkant even de berm ingereden om te zien of de vierwielaandrijving werkt. Stilstaan, even goed gas geven en door het raam zien of alleen de achterwielen of toch ook de voorwielen draaien. En de voorwielen draaien ook! Ziet er goed uit, dat geeft vertrouwen. Vervolgens vanaf de dijk naar beneden en weer omhoog gereden via een graspaadje. Je voelt ‘m een beetje glibberen maar hij trok ‘m gewoon naar boven! Wat wel meteen opviel: de voorwielen hebben absoluut geen grip. Bij het graspaadje naar bedenden tikte ik de rem aan: voorwielen blokkeerden direct. Geen mogelijk om te sturen meer, gevaarlijk. En daarmee moeten er wellicht tóch offroadbanden komen. Ook omdat sneeuwkettingen bijna niet te vinden zijn in deze maat en sneeuwkettingen ook duur zijn (€400/ set, 2 sets nodig).

Vervolgens verder gereden op ‘n klein weggetje. Daar wilde ik keren, met vierwielaandrijving kan dat natuurlijk gewoon in de natte grasberm. Dus niet:

Want de vierwielaandrijving liet me in de steek. De achteras draaide, voor niet… En toen zat ik dus vast… Gelukkig werkte de differenteelsper van de achteras wel, dus na een aantal keer voor- & achteruit kwam ik er weer uit. Tóch geen vierwielaandrijving, hoe kan dat nou? Direct naar gekeken. Ik herinnerde me ineens dat mijn garage had gezegd: “ik heb de luchtaansluiting naar de tussenbak afgedopt, er was daar enorm veel luchtlekkage”. Tsja, als er geen lucht is om te schakelen, dan schakelt die ook niet. Dus eronder gekropen en even bekeken. Inderdaad afgedopt dus dit weer aangesloten. Toen wél luchtlekkage van de opbouw. Dus de opbouw aansluiting afgedopt en opnieuw geprobeerd, nu hoor je een luchtschakeling als je het knopje van de vierwielaandrijving bedient. Maar hoe kan het dan dat ik toch het voorwiel zag slippen (dus aangedreven) in de berm? Mijn theorie: alle wielen zijn met elkaar verbonden via differentiëlen. Het kan dus dat, ondanks dat de sper voor/achter er niet in zat, het voorwiel toch aangedreven wordt als die minder weerstand heeft dan een ander wiel.


Toch zou ik graag eens goed testen of en hoe ‘t vierwielaandrijving systeem werkt. Een weiland in met ‘n trekker erbij ofzo. Ik zal eens rondvragen om te zien of dit mogelijk is. Misschien is er wel een offroad groepje wat binnenkort gaat rijden.