Menie

Vorige week was niet mijn week. Wellicht hebben jullie het aan mijn schrijfwijze gemerkt, maar ik had er even niet zo veel plezier meer in. Na mezelf even goed zielig te hebben gevonden en m’n hart gelucht te hebben bij Anne kunnen we er weer tegenaan, de motivatie is terug! En hoe kun je dat beter vieren dan iets te doen waarbij je goed resultaat ziet? Voordat de caravan op het hulpframe komt wil ik graag het hulpframe conserveren tegen roest. Dáár zijn we mee begonnen.

De kale stukken staal waren al aardig geroest en de lasnaden waren nog helemaal niet geconserveerd. Ook waren er stukken in het bestaande hulpframe wat aandacht nodig hadden. Dit was het startpunt:

En toen was het tijd om te schuren. Uren en uren alleen maar schuren. Althans, met schuren bedoel ik een lamellenschijf op de slijptol. Grof werk. Dat heeft me een hoop schijven gekost! Maar het resultaat is er ook naar:

Ook de blauwe balken hadden meer roest dan gehoopt, dus die ook overal gedaan. Alles was nu zo goed als kaal van roest. De verf die goed was heb ik zo veel mogelijk laten zitten, dat is immers alleen maar extra bescherming. Toen een halve liter thinner gebruikt om alles te ontvetten. Tot slot de primer erop. Voor het eerst in mijn leven heb ik ijzermenie gebruikt in plaats van standaard grondverf. Wat een topspul is dat! Droogt super snel, dekt fantastisch en geeft een mooi eindresultaat (al is dit natuurlijk niet het eindresultaat):

Dáár kunnen we wat mee! Hopen dat het nu droog blijft zodat we de afwerklaag, zwarte lak, er ook snel op kunnen smeren. Dat zou nét moeten lukken in één avond.