Laadbak vastzetten

De reis van Hoogeveen naar Groningen ging goed. De laadbak bleef goed zitten, niet bewogen, het cola blikje deed zijn werk om de brandweerauto op 70km/h te houden en de snoepjes hielden de kinderen op de achterbank rustig. En nog een leuk weetje:

De brandweerauto heeft nu 20.000 km gereden! Zelf gekocht met net over de 19.000 km dus de eerste 1000 km heb ik nu gereden. Over kilometers rijden gesproken, de 250 km rijden na het vastzetten van de wielmoeren zijn ondertussen ook wel verstreken, dus die ook maar even natrekken.

De wielmoeren van de vooras zaten allemaal nog op moment, de achteras kon wel aardig wat aangedraaid worden. Voor de zekerheid zal ik na nog 250 km nog eens nadraaien. Tot slot kwamen we aan in Groningen. Hier wilde ik de laadbak op een goede, veilige manier vastzetten voor de lange terugreis.

Het chassis van de caravan was 8cm hoog. Het chassis van de laadbak is 15cm hoog… De laadbak zelf is nog 240cm hoog, dat is dus 265cm bovenop het hulpframe. Het hoogste punt van de laadbak is, zoals die er nu opstaat, 380cm… Wettelijk gezien geen probleem, 400cm is de max. Maar het hoogste punt met de caravan erop was 330cm… Wat kunnen we daaraan doen? Eerst eens kijken hoe dit in elkaar zit:

De chassisbalken van de laadbak lagen bovenop het chassis van de Mercedes Sprinter (daar komt die vanaf). Zoals de opbouwrichtlijnen van vele chassisleveranciers voorschrijven word met hoekstukken en bouten een verbinding gemaakt tussen de twee. De bovenste hoekstukken zitten er zelfs nog op! Dat is mooi, die gaan we hergebruiken.

Aan de binnenkant van het chassis zaten, vastgezet met dezelfde bouten als de hoeken aan de buitenkant, ook nog hoeken. Geen idee waar die voor zijn geweest. Hier zie je de onderkant van de laadbak ook. U-profielen waar de houten bodem op rust. De U-profielen zitten op hun beurt weer aan de chassisbalken. Als ik die chassisbalken er onderuit haal scheelt dat 15cm hoogte! Dan is de totale hoogte 365cm. Aanzienlijk beter. Maar ik heb het hulpframe gemaakt voor langs-liggende chassisbalken (vanwege de caravan). De verbinding wordt dan niet alleen moeilijk, je kunt er ook bijna niet bij. Ik zou ook deze chassisbalken op hun kant kunnen leggen, ze zijn 5 cm breed, dat scheelt 10cm in hoogte. Dan moet ik alleen lassen of veel gaten boren voor de bevestiging én de balken moeten eronderuit, zonder heftruck of kraan, terwijl de laadbak erop staat… Dat samen met het feit dat ik pas om 4 uur ‘s middags begon én ik dezelfde avond (op tijd voor de kinderen) nog naar onze slaapplek moest rijden heb ik besloten de chassisbalken eronder te laten zitten zoals ze nu zitten. Dan is die iets hoger, maar de ruimte kunnen we wel gebruiken op één of andere manier. Als het écht storend blijkt kunnen we er altijd nog eens naar kijken als er meer tijd is.

Nu dus tijd om de laadbak vast te zetten aan het hulpframe van de brandweerauto. Om een idee te geven, van onder naar boven hebben we nu:

  • Het chassis van de brandweerauto
  • Het hulpchassis van de opbouw
  • De langs-balken van de laadbak
  • en de dwarsbalken van de laadbak.

Er zijn dus nu een hele hoop balken bij elkaar! Laten we hopen dat het elkaar versterkt en niet verzwakt. Achterop het originele hulpframe van de opbouw zaten 2 bevestigingshoeken. Die zitten op een prachtige plek! Dus alle chassishoeken van de langs-balken afgehaald (die zaten vást!) en op de goede plek gemonteerd. Sterke M10 bout erdoor (zelfde als waar de caravan mee vast zat) met Loctite erop en vastzetten maar:

De andere kant net zo:

Daar gebeurd niets mee! De rest van de hoeken moet ik onder helaas boren (door de balken van het hulpframe). Een tijdrovend en energieverslindend klusje. In totaal zit de laadbak nu met 6 hoekverbindingen vast (helaas geen goede foto’s van…):

In ieder geval zit de laadbak nu goed op de brandweerauto en kunnen we (alsnog pas om 8 uur!) naar ons overnachtingsadres rijden. De lange terugreis komt eraan, hopelijk houden zowel expeditievoertuig als kinderen het goed!