Gestrand

Zuid-Frankrijk, een zwoele zomeravond, een zacht briesje wat waait over de openstaande dakluiken van een expeditievoertuig, waarin 3 kinderen vredig liggen te slapen. In de omgeving alleen de rustgevende geluiden van… een snelweg, een garage met bergingsbedrijf en op een neer rijdende sleepwagens over het parkeerterrein. Parkeerterrein? Jazeker, we staan bij de garage. De koppelingscilinder van de hydraulische koppeling (aan de pedaalkant) is lek. Ondertussen zo lek dat er bijna niet meer mee te rijden valt (de koppeling ontkoppelt niet goed waardoor de versnelling bijna niet in te leggen is). Hoe zijn we hier dan terecht gekomen? Dat is een lang verhaal!

Het begon allemaal die maandag anderhalve week geleden. Nadat alles ingepakt was zijn we ingestapt en de grens over gereden. We hadden liever een dag langer genomen om de puntjes op de i te zetten, maar we moesten, vanwege de verzekering de grens over. Gezien de NKC ons niet wilde verzekeren als wij op reis zijn moesten we een andere verzekering zoeken. Na stad en land afgebeld te hebben bleek dat er geen één “normale” verzekering is die wil verzekeren als je niet in Nederland ingeschreven bent. We moesten dus uitwijken naar “bijzondere verzekeringen”. Klinkt al duur of niet? We hebben uiteindelijk, via een Duitse firma, een verzekering gevonden die ons kan verzekeren. Maar daar zitten dan wel wat haken en ogen aan. Zo zijn we verzekerd in heel Europa (en ook bijvoorbeeld Marokko) maar níet in het land waarin het voertuig is ingeschreven. Deze verzekering is dus niet in Nederland geldig. Maar om in Nederland te rijden heb je wel een geldige verzekering nodig. Omdat de NKC ons op de 15e uit de verzekering zou gooien moesten wij dus de grens over. Verder kost deze verzekering de eerste maand bijna €300,-! Elke volgende maand €100,-. Dan is alles, tot en met de gouden kranen, ook wel meeverzekerd zeker? Nee, alleen WA. Dát kost nog eens geld. De verzekering voor deze reis heeft dus bijna €700,- gekost. Een behoorlijke hap uit het budget, waar ook zeker nog een “Steun onze reis” oproep voor gaat komen. Ook pechhulp zit niet bij deze verzekering in, die moet dus los afgesloten worden. Want komen staan met pech, en vooral het slepen, is duur met een vrachtauto. Hiervoor konden we alleen bij de ANWB terecht en dan ook nog met zéér beperkte hulpverlening. Alléén sleutelhulp (langs de weg) en sleephulp (tot maximaal €500,- per incident). Verder niets. Goed, het is beter dan niets dus maar gedaan.

We reden dus weg vanaf huis, waardoor we langs een aardappelhandel aan de rand van ons dorp komen. Die heeft een eigen weegbrug en ik was toch wel héél benieuwd wat we nu zouden wegen. Dus die mensen vriendelijk aangekeken of we even mochten wegen en dat was natuurlijk geen probleem. Het totale gewicht (watertanks allemaal leeg, alle bepakking erin en iedereen behalve ik erin):

Oef dat is wel een hoop gewicht. Was ook wel te verwachten, met een leeggewicht van 7300Kg. Goed te weten in ieder geval voor onder andere gewichtsbeperkingen op wegen. Het gewicht van alleen de vooras ook nog even gewogen (die mag maximaal 4600Kg hebben en zonder laadbak of caravan was die al 4000Kg):

Heel bijzonder, ik was ervan overtuigd dat we overbeladen zouden zijn op de vooras. Goed, al het gewicht is er dus bijgekomen op de achteras en dat is prima. Die mag namelijk 7800Kg hebben. Wij met onze bijna 10-tonner dus op pad. Toen we nét de grens overreden bij België barstte er een enome stortbui los. Geen 2 minuten, geen 5 minuten maar zeker een kwartier lang bakken met water uit de hemel. De weken in Nederland is er bijna geen regen gevallen, dus kon ik ook niet testen of alles waterdicht was. Nou, dat wisten we nu! De voordeur lekt, het raam naast de voordeur lekt (twee van de drie klemmen zitten niet vast omdat ik geen haken meer had voor in het raamgat), het achterste dakluik lekt én één van de bouten van het rekje over de schoorsteen lekt. Verder zijn beide achterdeuren van de brandweerwagen zeker niet waterdicht, dus alle dozen die daar tegen de zijkant stonden waren ook nat… Met al deze nattigheid op een camperplaats gestaan in België. Gratis, goed geregeld, goede en rustige nacht gehad.

Daar viel al direct op: we hebben véél te veel spullen mee. Alles wat we zochten lag “onderop” en om iets te kunnen doen moeten er steeds spullen verschoven worden. Ironisch, gezien we juist even wilde ontsnappen aan onder andere het materialistische van deze maatschappij… We hebben ook veel eten en andere zaken meegenomen die zichzelf opruimen (bijvoorbeeld 3 zakken houtskool die we nog hadden staan). Ook was het duidelijk dat er nog niets klaar is in het expeditievoertuig, een camper is het nog niet. We zijn dus nu eigenlijk op pad met een tent op wielen. Als we willen koken moeten we dit op camping gaspitjes buiten doen, we hebben geen water, nog geen afvoer, etc. Wat wél echt super bevalt is de composttoilet. Geen chemicaliën en toch overal een toilet bij de hand hebben.

Even terug naar het heden, de garage gaat morgenochtend de koppelingscilinder uitbouwen, laten reviseren (waarschijnlijk nieuwe zuiger erin) en weer inbouwen. 24 tot 48 uur reparatietijd. Gelukkig hebben we fietsen mee en staan we bij Beziers, een enorm toeristische stad. Wij vermaken ons wel! Nu weer snel nieuwe posts, door de hectiek van de afgelopen dagen en het gebrek aan internet was dat er niet eerder van gekomen. Het is echter waarschijnlijk niet haalbaal elke dag een nieuwe post te doen, soms zal dat meerdere dagen op zich laten wachten. Maar niet bevreesd, we houden jullie op de hoogte!

3 thoughts on “Gestrand”

    1. Zeker waar! De brandweerwagen heeft natuurlijk eerst een tijd stil gestaan of is weinig gebruikt. Nu krijgt die het zwaar voor z’n kiezen en dan gaan er dingen stuk. Hoort erbij!

Leave a Comment

Your email address will not be published.