Frits de wesp

De Franse garage zou dus een nieuw onderdeel voor ons gaan zoeken. Nou, nu hebben wij ook de ervaring met “de Franse slag”. Er gebeurde eigenlijk niets. Natuurlijk, we zijn niet erg geduldig en willen door, maar toch. Halverwege de middag wist de garagist ons te vertellen: Het artikel heeft nog 4 dagen levertijd. Ja hoor eens, wij gaan niet nog 4 dagen hier op de parkeerplaats staan! Waar moet het onderdeel dan vandaan komen, kan ik het zelf op gaan halen? Uit Nederland! De ironie. Goed, plan B. Ik wil graag mijn oude onderdeel terug, die maak ik dan goed schoon en zet ‘m er weer op. Nieuwe olie erin, goed ontluchten en proberen. We zijn tenslotte rijdend bij de garage aangekomen, dan kunnen we vast ook nog wel verder naar een camping. Dus de garagist gevraagd om het onderdeel terug te geven. “Ga ik regelen” zei die (het was 2 uur ‘s middags). Om 3 uur ging ik ‘t nog eens vragen, toen was het “na 7 uur vanavond is die er”. Het onderdeel was bij een leverancier om goed te kunnen zien welk onderdeel er nodig was. Maar zelfs om 8 uur ‘s avonds was er nog geen onderdeel. Wel een receptioniste die op z’n Frans helemaal los tegen me ging omdat ik m0e niet af liet schepen. Maar toch trek je aan het kortste eind, al sta je daar aan de balie en spreek je Frans.

De volgende ochtend om 8 uur hoorde ik dat de juiste persoon er pas om 9 uur was, om 9 uur hoorde ik dat het onderdeel er over 5 minuten is, na 15 minuten werd ik aan de balie niet eens meer te woord gestaan, totdat het onderdeel eindelijk binnenkwam. Deze werd me in de handen geduwd met de vriendelijke mededeling dat ik dan ook nu het parkeerterrein maar moest verlaten. Bedankt voor de vriendelijkheid en dat was nou precies ons plan! Eerst goed schoonmaken en foto’s maken om een nieuwe te kunnen bestellen:

Er was ook nieuwe remolie (die gaat in dit koppelingsysteem) nodig, die hadden we de dag ervoor al op de fiets gehaald. Goede fietspaden hier! Alleen toch nét even iets anders dan in Nederland, met lantaarnpalen en billboards midden op ‘t fietspad:

Na een uur stevig sleutelen konden Anne en ik gaan ontluchten. Na een paar minuten klaar, tijd om te testen0. En het werkt zowaar! Alles ingepakt en snel weg gereden.

Waarheen? Naar de camping in Zuid-Frankrijk, nog maar 15km van dit parkeerterrein, die we geboekt hadden voor onze “zomervakantie” tijdens de reis. En daar staan we nu. We zijn zeker niet alleen, los van veel andere mensen stikt het ook van de wespen. Daar hebben we het allemaal niet zo op, maar toch hebben we geprobeerd er iets positiefs van te maken. Dat doen we op de volgende manier:

Als er een wesp gesignaleerd wordt, terwijl we aan tafel zitten, is dat vo0or Anne en mij het startschot voor fitness. Anne rent een rondje en ik sta op om te proberen de wesp “een kusje met mijn teenslipper” te geven. Daarnaast krijgt elke wesp, net als de orkanen in Amerika, een naam. Hiermee kunnen we voor Jasper direct het alfabet leren. Dus we beginnen met met alfabet tot de letter waar we gebleven waren. Met die letter wordt dan een woord én een naam bedacht. Met de hoeveelheid wespen hier zijn we bijna meer het alfabet aan het oefenen dan aan het eten, maar vooruit. De kinderen hebben er plezier in; “papa, Frits is weer terug!”

Tijdens het ritje naar de camping kon ik het niet laten ook even een stukje van de weg af te gaan. Er lag zo’n prachtig stukje land naar me te lonken en we hebben echt een andere foto nodig voor de homepage, die caravan achterop kan echt niet meer.

Deze hebben we direct ingesteld als homepage foto. En niet alleen daar gebruiken we de foto, we gebruiken ‘m ook op onze sponsorpagina van Geef.nl. Gezien de hoge kosten van de verzekering hebben wij een “steun onze reis” sponsorpagina aangemaakt. Hierin vragen we iedereen die van deze website, de verhalen, avonturen en ons geniet een (kleine) bijdrage te doen zodat wij kunnen blijven posten. Je kunt ons hier sponsoren: https://www.geef.nl/nl/actie/metvijfopreis/donateurs

Namens ons alle vijf alvast hartelijk bedankt!

Leave a Comment

Your email address will not be published.