België

Daar waren we gebleven in het verhaal, België. Niet al te ver over de grens op een camper plaats in het bos. Na nog een hele nacht regen ‘s ochtends weer ingestapt op weg naar het zuiden, het mooie weer tegemoet. Recht zo die gaat over de snelweg? Nee natuurlijk niet! We hebben ons voorgenomen om deze reis te “onthaasten”. Dus we “moeten” niet om 9 uur ‘s ochtends rijden, we “moeten” niet voor het einde van de dag 400km gereden hebben, enz. Zo wilden we ook meer van de omgeving zien en daarmee zo veel mogelijk snelwegen vermijden. Dus wij op pad, ik als chauffeur, Anne als navigator en de kinderen als vermaak. Een mooi reisgezelschap!

Om mijn verhaal verder te kunnen vertellen moet ik eerst even iets toelichten. We hebben dus besloten dat de auto van Anne thuis blijft. Wat is dat achteraf een goede keuze geweest trouwens. Nu al is duidelijk dat het waarschijnlijk meer een blok aan het been was geweest dan dat het iets had opgeleverd. In plaats van de auto wilden we de fietsen mee, met een fietskar voor de kinderen en eventueel boodschappen. Deze fietskar kan “omgebouwd” worden tot wandelwagen, dat scheelt weer een kinderwagen. Maar hoe nemen we de fietsen dan mee? Er waren qua ruimte 3 opties:

  1. Voorop. Zoals je ook wel eens op Amerikaanse bussen ziet:

Dit kan eventueel zelfs eenvoudig geregeld worden door de trekhaak van de achterbumper, vanwege het reservewiel weer gedemonteerd, op de voorbumper te monteren en ons eigen fietsenrek te gebruiken. De fietsen zijn echter zwaar en dus is het moeilijk ze erop te krijgen, ze zullen ongetwijfeld zicht ontnemen en ze zullen de takken bij het offroad rijden moeten opvangen (met meer kans op blijven hangen dan de voorkant van de brandweerauto).

  1. Op het dak. Dan wel plat zodat ze niet uitsteken op de laadbak. Maar hoe krijg je die zware fietsen op het dak zonder krassen op de zijkant? En hoe zet je dat normaal vast?
  2. Op de achterkant. Ik heb op de rechterdeur al een trapje maar de linkerdeur is nog vrij. Hier zouden ze, verticaal, gemonteerd kunnen worden. Zo gezegd zo gedaan:

Eerst moet ik iets hebben om de fietsen om te kunnen tillen, dat is met de hand bijna niet te doen op deze hoogte. Daarom twee M10 oog moeren gemonteerd aan de bovenste rand van de laadbak:

Met een 8mm dikke stalen strip om de krachten nog enigszins te verdelen. Daarna had ik “rails” nodig waar de fietswielen in kunnen staan. Het trapje waarmee ik de trap heb gemaakt om in de laadbak te komen kwam niet alleen daar had ik er nog één van. En die kan prachtig als rails gebruikt worden!

In de achtertuin de fietsen die meegingen, mét de kinderzitjes achterop, even naast elkaar gezet en uitgemeten hoeveel ruimte er tussen moest komen. Dan uitmeten hoe dat in het midden uitkomt en dán nog meten of het stuur van de linker fiets dan niet teveel uitsteekt. Alles in orde, de tweede er ook op:

De vergrendeling van de achterdeuren zit op de rechter deur. Aan de linker deur zit alleen aan de onderkant een vergrendeling. Boven heeft er wel eens iets gezeten, maar die was er niet meer. Als er fietsen aan de deur komen te hangen wil ik deze grendel er weer ophebben. Dus nog even een grendel gemonteerd:

Vervolgens kunnen we gaan “proefhangen”:

Niet slecht! Ik heb de stuurstroppen van onze motorfietsen gebruikt voor de fietsen, werkt net zo prima! Om deze vast te kunnen zetten heb ik langere bouten in de strip gezet van de linker deur en aan de buitenkant oogmoeren. Verder heb ik de M10 scharnierpen vervangen voor een stuk M10 schroefdraad met ook aan beide kanten een oogbout. Tot slot heb ik oude brandweergespen gebruikt om de wielen vast te kunnen zetten aan de rails. Veelal onderdelen hergebruikt dus, totale kosten voor de “fietsendragers” zijn €27,13. Uiteraard opgenomen in het kostenoverzicht.

Als een huis, daar gebeurd niets mee! Hierdoor konden de spanbanden naar boven ook weer weg, waardoor de deur, met fietsen en al, nog open kan. De fietskar heb ik, bij gebrek aan een beter plek, gemonteerd op de trapje. Boven aan de veiligheidsband van de fietskar zelf en onder met een spanband er omheen.

We rijden dus in België. Zonder de Belgische lezers te willen beledigen; wat een slechte wegen zijn er in België. Soms weet je niet of je op de weg moet blijven of beter in de berm kunt gaan rijden. Alles schud, trilt, schokt en maakt herrie. België nog niet half door of we moesten even stoppen. Daar dacht ik “laat ik direct een rondje om de brandweerauto lopen”. En dat was maar goed, dit trof ik aan:

Een spaak uit het achterwiel geslagen (ik had de fiets op slot gezet), 3 van de 4 gespen doorgescheurd, de veiligheidsband van de fietskar doorgesleten en een spanband doorgesleten. En dat zonder een meter offroad gereden te hebben… Dit moet dus duidelijk anders! We hebben ondertussen, ruim een week later, de goede bevestiging gevonden. Wél de spanbanden naar boven toe, door het voorwiel heen en vervolgens met de stuurstroppen vastzetten. Dan hangen ze écht als een huis. De fietskar gaat nu ook goed. Wel opmerkelijk dat er niemand heeft geseind met de lampen of even heeft geclaxonneerd…

Terug naar het heden, hoe staat het er nu mee? Nou, de Franse garage zou de koppelingscilinder dus uitbouwen. Maar dat duurde mij te lang (als je om half 10 je gezicht nog niet hebt laten zien daalt het vertrouwen) dus ben ik er zelf aan begonnen:

Bleek achteraf allemaal best mee te vallen. Binnen een uur lag de cilinder eruit. Dus vol trots naar de garage gebracht, die bij het zien van de cilinder direct met excuses begon waarom hij nog niet geweest was. Maakt niet uit, het is niet slecht zelf een beetje te weten hoe het voertuig in elkaar zit én ik hou niet zo van wachten. Wél fijn dat zowel Anne als ik Frans spreken hebben we hier wel weer gemerkt! De garage gaat nu op zoek naar het onderdeel. Wij staan dus op de parkeerplaats op een industrietrein. Gelukkig hebben we de fietsen bij ons, dus gaan we lekker een “dagje uit” naar bijvoorbeeld de Decathlon, mogen de kinderen alle stepjes en fietsen uitproberen die ze willen. Ben je zo een paar uur, ín de airco, verder! Daarna? Stoepkrijt en bellenblaas!

Wij vermaken ons nog wel even. De garage zei, direct bij binnenkomst, dat het in 48 uur gerepareerd zou zijn. We wachten het nog even af.

2 thoughts on “België”

  1. Wat je nu gebruikt als fietsendrager lijkt me niet alleen onhandig maar het is ook niet bepaald een fraaie oplossing om te zien. Voor onze buscamper heb ik zelf een drager gemaakt voor achterop, het komt neer op een driehoek die kan scharnieren als een deur zodat ik altijd gemakkelijk bij de achterkant van de bus kan. Zie: https://camperforum.nl/viewtopic.php?f=3&t=8466387&hilit=fietsdrager&start=518
    Gezien jouw andere oplossingen moet dit voor jou gemakkelijk zijn te maken. Je zult alleen een wat ander scharnier moeten knutselen.

    1. Ik ben ook niet perse op zoek naar een fraaie oplossing, ik zoek een praktische oplossing. In de beperkte tijd die ik had voordat ik weg ging was dit het best haalbare. Het is inderdaad best een gedoe om de fietsen er goed op te krijgen, echter, door de hoogte van het voertuig, zal jouw oplossing net zo’n gedoe zijn. Ik laat het dus maar zo, ik ben er (best wel) tevreden over!

Leave a Comment

Your email address will not be published.